II

Życie – to zwykłe życie, ciche, szare –

Kiedy mnie w swoje chwyciło ramiona,

Jak wampir z duszy mej wyssało wiarę,

Tę krew, bez której dusza schnie i kona.

Nie ową wiarę dziecka, co się z trwogi

Przed mściwym bóstwem w modłach prochu

Ściele,

Lecz tę, co każe wierzyć w dobre bogi

W olbrzymim życia władnące kościele.

……………………………….