MrowiskoZ wysokiej patrzę wieży na ludzkie mrowisko, Gdy się pode mną w dole rozpościera nisko, Skrzętne, śmieszne, obłędne. Ale ja, któż jestem? Poetką? więc skrzydlata mrówka, ot i wszystko. Podobne wiersze:“Na gorącym uczynku” – recenzja tomiku “Kij w mrowisko” M. Parlickiego Błękit i kamień W lesie “WIDOK ZE SWINICY DO DOLINY WIERCHCICHEJ” Leżenie Szarotka Czy świat umrze trochę Limba Do snu WYSEPKA cz. II LIGUSTR Wódz Żebrak Jest nas troje Na wysokości Tatrów Perarolo Nie potrzebuję cię już synu Żelazne ogrodzenie Noc Szczególnie kiedy wiatr październikowy Wiersz Mrowisko - Pawlikowska-Jasnorzewska Maria