Polska poezja

Wiersze po polsku




To jest jasne, to jest proste

To jest jasne, to jest proste,
Dla każdego zrozumiałe –
Ty nie kochasz mnie zupełnie
I już nie pokochasz nigdy.
Wiec dlaczego tak mnie ciągnie
Do obcego mi człowieka
I dlaczego każdy wieczór
Modlę, modlę się za Ciebie?
Czemu porzuciwszy druha
I dzieciątko kędzierzawe,
I rzuciwszy ukochane
Moje miasto, kraj ojczysty,
Błąkam się nędzarką czarną
Po stolicy cudzoziemskiej?
O, jak miło mi pomyśleć,
Że cię ujrzę dzisiaj znowu!

Tł. Leopold Lewin


Wiersz To jest jasne, to jest proste - Achmatowa Anna