Polska poezja

Wiersze po polsku



Odejdź ode mnie! Smętna jest biel ciała

Odejdź ode mnie! Smętna jest biel ciała,
A dreszcze pieszczot są długą agonią –
Dusza już moja w objęciach konała

A jeszcze nad nią łzy oczy me ronią,
A jeszcze serce me krwawi okrutnie!…
Tak, dreszcze pieszczot są długą agonią…

Słoneczna przeszłość moja zgasła smutnie,
Świątynie myśli ciemność zamieszkała,
U stóp twych świętą pohańbiłem lutnię!

Odejdź ode mnie! Smutna jest biel ciała…

(Węglem smutku i zgryzoty – VI)