Polska poezja

Wiersze po polsku

Pożegnanie z Marią

Jeżeli żyjesz — to pamiętaj, że jestem. Ale do mnie nie idź. W tej nocy czarnej, opuchniętej śnieg się do […]

I tak zostałaś

I tak zostałaś : przechylona i z półuśmiechem pożegnania na drżących wargach. Jak na scenie, gdy rola ma się ku […]

Ja wiem

Ja wiem, ze w wiecznym kole przemian zapadnie wszystko jakby w morze, że minie czas i minie ziemia, i to, […]

Moja droga

Gdy mówię : „jesteś moją Muzą”, rwą włosy z głowy : „idiota, a nie poeta patriota”. A kiedy wołam : […]

Umarli poeci

Umarli, spaleni, rozstrzelani, dla was piszę, koledzy młodości. Oto ciągnie nurt ziemi nad wami i szumi – szumem roślin. To […]

Epitalamium

Niech milczą inni. Płonie hymen, ku toastowi kielich wznieśmy. Niechaj się rym powiąże z rymem w węzeł poezji. Przełammy słowo […]

Senny dziś jestem

Senny dziś jestem. Hałas ulic, trzepot kurtyny nieba, dźwięk każdy się jawi jak przez mgłę dym horyzontu. Barwa, obraz i […]

Na zewnątrz noc. Goreją gwiazdy

Na zewnątrz noc. Goreją gwiazdy, żandarmów ostry krzyk w ciemności, aeroplanów twardy warkot i dziki tupot, jęczy bruk deptanych ulic, […]

Wiesz

Wiesz, myślę coraz częściej, że trzeba wrócić. Może cię spotkam, a szczęście? Przecież szczęście to się razem smucić. Właśnie patrzę […]

Muzyka sfer

Staszku, mój przyjacielu, minionych dni coraz więcej, co dzień powtarza się gra odpływu światła i cienie falami do stóp podchodzą, […]

Wiem, z nagła się otworzy krąg

Wiem, z nagła się otworzy krąg miłości naszej. Nieostrożny mej ręki ruch odpłoszy ciebie — wtedy odejdziesz. Każda rzecz, której […]

Staszku

Staszku, zasypiam ciężkim snem, Odchodzę. Jak plew na wiatr rzuciłem, wiem, Swą młodość. Zbyt ciężko było życie przejść Wyklętym. Jak […]

Obrazy snu

W przejrzystych oczach powietrza stać trzeba i patrzeć w twarz chmurom zwinietym z oddali i krajobrazom nieba zmienionym jak migot […]

Strona 1 z 212