Nie dam tytułu

Śmierć ma walkmana.

Jest w ciemnym przedziale

Dla nie palących. A cały pociąg rozjaśniony, pełny

Spoconych, piwem się pocących.

Śmierć ma kobiecą intuicję. Oczy

Utkwiono w moich oczach niewidząco. Oczy

Spotykają się w szybie. Nikłe światła wszystkie

Za oknem. Małe miasta jak małe cmentarze.

Duże miasta jak pożar. Tu trasa się kończy.

Iść żyć. Udawać cząstkę społeczeństwa.

Robić. Najpierwszy umrze język. Nie Wierzyć.