Boże, nic nie rozumiem

Boże, nic nie rozumiem. To ma być tak zwykle –

Tylko wyciągnąć rękę i dźwignąć do góry?

Przecież najmniejszy kamyk może przeciąć skórę,

Przecież z tego wołania głos mi schnie i chrypnie…

A Ty każesz milczeniem palić jak płomieniem

I patrzysz na mnie – jakbyś był zdziwiony

Że miałem tyle siły – a nic nie zrobiłem

Że odpoczywam klęcząc – zdyszany, skulony

I łapię oddech w modlitwach zawiłych