Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz „ROGI MYŚLIWSKIE”

Nasza historia godna i tragiczna
Czy nie do maski tyrana podobna?
Jaskrawy dramat czy scena magiczna
Czy chłodny detal już tego nie odda
Czym była nasza miłość patetyczna

A Tomasz de Qiuncey pijąc zachłannie
Opium truciznę tak słodką i czystą
Śniący wybiegał ku swej biednej Annie
Odejdz odejdzmy gdy odchodzi wszystko
Ja jeszcze będę odwracał się nieraz

Nasze wspomnienia to rogi myśliwskie
Z wolna ich pogłos na wietrze zamiera


Wiersz „ROGI MYŚLIWSKIE” - Apollinaire Guillaume