Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Ma pani Miłość w oczach uwięziła

DANTE ALIGHIERI (ok. 1265-1321)

Ne li occhi porta la mia donna Amore

Ne li occhi porta la mia donna Amore,
Per che si fa gentil cio ch’ella mira;
Ov’ella passa, ogn’om ver lei si gira,
E cui saluta fa tremar lo core,

Si che, bassando il viso, tutto smore,
E d’ogni suo difetto allor sospira:
Fugge dinanzi a lei superbia ed ira.
Aiutatemi, donne, farle onore.

Ogne dolcezza, ogne pensero umile
Nasce nel core a chi parlar la sente,
Ond’e laudato chi prima la vide.

Quel ch’ella par quando un poco sorride,
Non si po dicer ne tenere a mente,
Si e novo miracolo e gentile.

Ma pani Miłość w oczach uwięziła

Ma pani Miłość w oczach uwięziła,
Przez co grzecznieje, czyje widzi lica,
Gdziekolwiek idzie, każdego zachwyca,
Serce drży temu, dla kogo jest miła.

Spuszczają głowy i bledną przechodnie,
Nad swymi braki wzdychając po cichu,
Lecz nie ma przy tym ni gniewu, ni pychy.
Pomóżcie, panie, wysławić ją godnie.

Pokorne myśli i miłe obrazy
Rodzą się w sercu na brzmienie jej głosu,
Nieszczęsny, kto jej nie widział ni razu.

Jej zapamiętać uśmiechu nie sposób,
Ani opisać znanymi nam słowy:
Taki to widok cudowny i nowy.

przełożył Maciej Froński

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Ma pani Miłość w oczach uwięziła - Dante Alighieri
«