Polska poezja

Wiersze po polsku

Wiersz Moje oczy

Moje oczy – już nie oczy

Ale gwiazdy

Drobno rozproszone po niebie

Moja skóra – już nie skóra

Śnieg za oknem

Miękko przywarł do ziemi

Moja miłość – korzeniami

Rozrosła

Moja miłość głęboka

Ciemna

Głucho pęka spalona ziemia


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (2 votes, average: 2,50 out of 5)

Wiersz Moje oczy - Halina Poświatowska