Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Moje oczy

Moje oczy – już nie oczy

Ale gwiazdy

Drobno rozproszone po niebie

Moja skóra – już nie skóra

Śnieg za oknem

Miękko przywarł do ziemi

Moja miłość – korzeniami

Rozrosła

Moja miłość głęboka

Ciemna

Głucho pęka spalona ziemia


Wiersz Moje oczy - Halina Poświatowska