Maki obrodzą po wojnie
Pola bitwy, pobojowiska, legendarne, przyszłe uroczyska mak będzie, kwitnąc, odmierzał. Naturo, ty pierwsza przed nami |





Podobne wiersze:
- Maki w październiku Nawet słoneczne chmury dziś rano nie mogą poskromić takich spódnic. Ani kobieta w karetce Której czerwone serce rozkwita tak zdumiewająco […]...
- Maki w lipcu Małe maki, małe płomienie piekielne, Czy nie wyrządzacie żadnej szkody? Migotacie. Nie mogę was dotknąć. Położyłam moje ręce pomiędzy płomienie. […]...
- Nie chcę już nigdy więcej słyszeć o wojnie Refren: Nie chcę już nigdy więcej słyszeć o wojnie. – Zrzucę ciężar z pleców na brzeg rzeki. – Wdzieję moją […]...
- Sonet 81 Żyć będę, by wiersz wyryć na twym grobie, Lub ty przeżyjesz, gdy ja w ziemi zgniję. Śmierć już nie porwie […]...
- Sonet IV / O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem Pokój – szczęśliwość, ale bojowanie Byt nasz podniebny. On srogi ciemności Hetman i świata łakome marności O nasze pilno czynią […]...
- Suplika wszystkich stanów O Jezu! Jezu! Jezu nasz kochany, Prosiemy Ciebie przez Twe święte rany, Zmiłuj się nad nami, zmiłuj się nad nami. […]...
- Mgła jedwabna Ten czas, kiedy jedwabna mgła okrywa śniegowe pola, takich chwil się nie zapomina. Kiedy płakałem ze szczęścia, bo cię spotkałem, […]...
- MODLITWA W PODRÓŻY Wielka jest wielkość Pana I święcie święta A przed nami droga nieznana Kręta. A przed nami trud niestrudzony Stosy ofiarne […]...
- Strych Na tym strychu gdzie bitwy starych gratów są jak bitwy Matejki Mój przyjaciel stoi w sztuce do kolan jak jeleń […]...
- Na pamięć Takiego wiersza dziś się nie drukuje Trzyma się go w gołym sercu Jak pierwszą miłość i dwóję Niemodny stary jak […]...
- Pola róż Gdzież te rozległe pola dzikich róż, strome przejścia oddechu, gdzie spalone wzgórza Kissawos, którego skały zanurzały się w płonącym błękicie […]...
- Do… (Gdyś raczył waszmość pan być u mnie…) Gdyś raczył waszmość pan być u mnie, nie zdobyłem się na owe wspaniałe przyjęcia, które to, wspaniałe na moment, po […]...
- On się poddaje Starość, te zgony, i widma. To, że odeszła ode mnie duchem. Zastępy żalów widzą moją pustkę. Czuję, że tak już […]...
- Cisza Mój lęk nie mniejszy niż Europa. I drzwi plecami odwrócone w lęku. I w lęku stoję odwrócona. I pada deszcz […]...
- Wojna to tylko kwiat To tylko straszliwy kwiat Rośliny, która jest Życiem; To tylko wybuch i kolor Ciernistych, codziennych pnączy, Krzewiących się dziko i […]...
- Kiedy prowadzę Twój samochód Kiedy prowadzę twój samochód Czy nie powinienem szczególnie uważać? Pamiętaj: ty Prowadzisz mój samochód. Kiedy jem twój chleb Czy nie […]...
- *** Rozłąki żegnasz mnie słowami, Nadziei pełna dusza twa, Że inne życie jest przed nami, I śmiało wierzysz w nie… lecz […]...
- Wieczność Wciąż wieczność była z nami A nam się zdawało Że wszystko jest nietrwałe więc trochę na niby Jak zając niechroniony […]...
- Zło Gdy czerwone plwociny starego żelastwa Świszczą dzień cały w błękit nieba niezmierzony, Kiedy w ogień, przed królem, co gromami chlasta, […]...
- Jeśli nie masz miłości Jeśli nie masz miłości, cóż jest, co ja czuję? Jeśli miłość jest, co to przebóg takowego? Jeśli dobra, skąd skutku […]...
- Szkielet kopaczem XCIV Szkielet kopaczem I Gdzie tablice anatomiczne, Rzucone na miejskie stragany, W szpargałowy pył zagrzebane, Cicho śpią, jak mumie antyczne, […]...
- Mickiewicz zmęczony Powróciwszy do domu od Sekwany strony, Mickiewicz się rozebrał z splamionej czamary I położył na łóżku. Nie był jeszcze stary, […]...
- X – Cichy wieczorny mrok. Na niebie bladym Srebrny księżyca sierp i jedna jasno Swiecąca gwiazda. Na zachodzie blaski Słońca, co smętnie […]...
- 239 („Niebo” – to, czego nie dosięgam!…) „Niebo” – to, czego nie dosięgam! Już jabłko na jabłoni – Gdy Gałąź dłuższa niż Nadzieja – Jest „Niebem” – […]...
- Droga Tam, gdzie zielona ściele się dolina I droga, trawą zarosła na poły, Przez gaj dębowy, co kwitnąć zaczyna, Dzieci wracają […]...
- Fiński teatr Martwy niedźwiedziu Nie wiemy kto cię zabił Bo ani ja – ani ja – ani ja Niedźwiedziu który umiałeś Chodzić […]...
- Pierwszy raz Dzisiaj jest święto. Oni są teraz najważniejsi. Są niewprawieni. Powoli odkrywają tajemnice. Biorą się w ramiona. Ziemia ugina się i […]...
- Śpiew ocalenia Spojrzałam słońcu w oczy płowe Do bólu mnie olśniło Odjęła mi człowieczą mowę Okrutna życia miłość Milczenie – stukamiennym murem […]...
- „Alchemia cierpienia” Ten cię ozłaca swym zapałem, Ów czerni smutkiem swym, Naturo! Co temu Życiem jest wspaniałem, Owemu Farsą jest ponurą. Hermesie, […]...
- Tren IV Zgwałciłaś, niepobożna Śmierci, oczy moje, Żem widział umierając miłe dziecię swoje! Widziałem, kiedyś trzęsła owoc niedordzały, A rodzicom nieszczęsnym serca […]...
- Między nami ocean Między nami ocean czas przecięty nożem tak dalecy oboje a zbyteczna pamięć jeszcze mi na policzkach dłonie kładzie twoje jeszcze […]...
- Pomiędzy nami Tęsknoty moje wieczorne Zbłąkane pod jej oknami, I drzwi mym dłoniom oporne Stanęły pomiędzy nami. Ode drzwi prowadzi droga Znaczona […]...
- W twoim domu W Twoim Domu Jagodzie Pożyczyłam sobie Dom Pachnie nieobecnością Ciebie nie ma I może dlatego śnię Twoje sny rozmawiam z […]...
- Byt określa świadomość Smutna to była świadomość: hałdy, hałdy, osada… Proletariusz? – to przecie wiadomo: ten, co nic nie posiada. Co mi tam […]...
- Baudelaire Chciałbym, żebyś szła pod wiotką parasolką, ulicą jesienną pełną drzew nagich, ale jakże pięknych. Takimi ulicami chodził Baudelaire i myślał, […]...
- Krzesło znalezione na śmietniku Krzesło znalezione na śmietniku Ma cztery nogi Jest więc podwójnie bezdomne Chwytam je za ramię I po kryjomu Niosę do […]...
- Przed snem Miejsca z których zabrano Przed chwilą przedmioty Nie upominają się o nie Na przestrzał obojętne I tylko miejsce po tobie […]...
- KSIĘDZU CZAYKOWSKIEMU Towarzyszowi nocy w Rymanowie w księżycowej świerkowej głuszy, gdy idąc lasem psowaliśmy zdrowie, a mocy przydając duszy. Wonne naokół nas […]...
- Pragnienia Co dzień kochając cię płaczę, tęsknię za tobą – patrząc, oczy mi popieleją, wiedzą, że nie zobaczą. A z ciebie […]...
- Jeszcze jeden fin de siecle Porzucił nas dwudziesty wiek na pastwę nieznanego i teraz my są z fin de siecle my z wieku minionego tak […]...