Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Oślepłam odkąd jej nie ma

oślepłam odkąd jej nie ma
nie widzę światła
ona była moim wszystkim
córka – słońce
córka – gwiazda
śpiew ptaków
jest trenem żałobnym
grabarzami – korzenie kwiatu

zasadziłam jeden
który zapachem
przypomina
o jej nieobecności

jestem biedną kobietą
matką – garści piachu

(Dzień dzisiejszy, 1963)


Wiersz Oślepłam odkąd jej nie ma - Halina Poświatowska