Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Kres


Nagi jak węgiel: jest egzystuje
nie rozmawia nie poszept lecz krzyk
w objawionej nam pustce
gdzie tylko dwa znaki życia –
krzyk i krzyczący

i jeśli tu przewidziano koniec
to niechże będzie daleki i prosty
bądź jak szyby starych smutnych okien
bądź pociemniała ściana
niewielkiego domu

Kres pustki i początek
ucieczki schronienia

a droga spełniona w krzyku jest znana:
z początku zatraca się człowiek
przez próżnię zżerany powoli
aż pochłonie go cisza

lecz dobiec musi do końca pustki
poprzez tlące się cząstki powietrza
nie ocierając się o nic

jedność swoją ocaliwszy
prawem męki szczególnej

i niech zatrzyma się
na szybach cudzego okna
i huczy stając przy nim jak odbicie

póki go nie zagłuszy
powrotny krzyk z wewnątrz

Tłum. Arnold Słucki


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Kres - Ajgi Gennadij