Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz * * * (Huczą lasy, szumią zdroje)

Huczą lasy, szumią zdroje,

Jakby wielbiąc imię twoje,

Bo to imię ukochane

Goi każdą serca ranę,

Bo to imię w całym świecie

Wielbi starzec, kocha dziecię.

O Maryjo! przyjm w ofierze,
Co ci dzieci znoszą szczerze , Serca swoje, myśli swoje,

I łez żalu czyste zdroje,
Wszystkie smutki i tęsknoty,
Nie z przymusu, lecz z ochoty.

Chociaż panią nazywamy,
Lecz jak matkę cię kochamy,
Jako pani cześć oddając,
Jako matkę cię wzywając.
Pani świata, rządź sługami,
Matko, lituj się nad nami!

Bo my nędzni, biedni ludzie,
Zastarzali w grzechów brudzie;
Podaj rękę, powstaniemy,
Proś za nami, ożyjemy,
A doznawszy twej opieki,
Będziem z tobą żyć na wieki!

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz * * * (Huczą lasy, szumią zdroje) - Karol Antoniewicz