Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Podłogo, błogosław!

Buraka burota

I buraka
Bliskie profile skrojone
I jeszcze buraka starość, którą kochamy,

I nic z tej nudnej fisharmonii

Biblijnych aptek
O manierach
I o fornierach w serca, w sęki
Homeopatii zbawienia…

Tu nie fis
I nie harmonia,
Ale dysonans

Ach! i flet zaczarowany
W kartofle – flet
W kartofle rysunków i kształtówzatartych!

To stara podłoga

Podłoga

Leżąca strona

Boga naszego powszedniego

Zwyczajnych dni

I takie słowo koncertujące

W o-gamie

W tonacji z dna

Naszej mowy…

Podłogo nasza,

Błogosław nam pod nami

Błogo, o łogo…


Wiersz Podłogo, błogosław! - Miron Białoszewski