Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Imieniny mamy

Gwarno, rojno… W cichym domu,
Od wesela aż drżą ściany;
Dziatwa sobie pokryjomu,
Przepowiada wiersz zadany,
I gromadzi darów tyle,
Że aż moc ich oko łudzi!

Ciszej, ciszej, bo za chwilę
Mama pewnie się obudzi!
Czy to dzisiaj jakie święto?
Czy kalendarz się nie myli?
Że tak z twarzą uśmiechniętą,
Czekasz dziatwo owej chwili?
Coś ważnego snać się stanie?
Lecz mi trudno dojść przyczyny…
Więc powiedzcie! – „Cyt, mój Panie!
Dziś są mamy imieniny!”

Cyt!… Już słychać kroki mamy,
Już skrzypnęły drzwi alkowy…
Ach! czy tylko podołamy,
Wszystkie wiersze dobyć z głowy?

Czy się które nie pomyli,
Nie zapomni, nie zalęknie?
Zmylić się w tak ważnej chwili,
Pięknieżby to było, – pięknie!

Cyt… Ach! czemuż tak serduszko
W piersiach naszych bijesz głośno?
Cyt… Ach! jakże jesteś muszko,
Z tem brzęczeniem swem nieznośną!
Cyt… Powtórzyć sobie warto
Jak to rym się z rymem godzi…
Wtem na rozcież drzwi otwarto,
O! radości! mama wchodzi!

Stoją dzieci zadyszane,
W kącik tuląc się nieśmiało…
Gdzież te wiersze tak umiane?
A z odwagą cóż się stało?
O! nic z tego!… Wszystkie wiersze,
Majaczeją gdzieś przed okiem,
Aż życzenia się najszczersze,
Wysłowiły łez potokiem.

Żadne nic już nie pamięta…
Tylko jakoś rzewniej, czulej,
W tym dniu matczynego święta,
Do jej kolan dziś się tuli…

A twarz, co się szczęściem płoni,
I łezkami zaszłe oczy,
Świadczą, że im serce do niej,
Omal z piersi nie wyskoczy!

Więc i mama rozrzewniona,
O nic więcej się nie pyta…
Tylko garnie je do łona,
I w serduszkach wszystko czyta.
Tylko uśmiech, który gości
Na jej licu i łzy żywe,
Są świadectwem jej radości,
Ze ma dzieci tak poczciwe!

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Imieniny mamy - Władysław Bełza