Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Małe Serce

Pocisk który wystrzeliłem

W czasie wielkiej wojny

Obiegł kulę ziemską

I trafił mnie wplecy

W momencie najmniej stosownym

Gdy byłem juz pewny

Ze zapomniałem wszystko

Jego – moje winy

Przecież tak jak inni

Chciałem wymazać

Twarze nienawiści

Historia pocieszała

Że walczyłem z przemocą

A Księga mówiła

– to on był Kainem

Tyle lat cierpliwie

Tyle lat daremnie

Zmywałem wodą litości

Sadzę krew obrazy

Żeby szlachetne piękno

Uroda istnienia

A może nawet dobro

Miały we mnie dom

Przecież tak jak wszyscy

Pragnąłem powrócić

Do zatok dzieciństwa

Do kraju niewinności

Pocisk ktory wystrzeliłem

Z broni małokalibrowej

Wbrew prawom grawitacji

Obiegł kulę ziemską

I trafił mnie w plecy

Jakby chciał powiedzieć

– że nic nikomu

Nie będzie darowane.

Więc siedzę teraz samotny

Na pniu ścietego drzewa

Dokładnie w samym środku

Zapomnianej bitwy

I snuję siwy pająk

Gorzkie rozważania

O zbyt wielkiej pamięci

O zbyt małym sercu

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Małe Serce - Zbigniew Herbert