Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Bogactwa lekce sobie ważę

Bogactwa lekce sobie ważę,
Z miłości drwię boleśnie,
Sława mi była czczym mirażem,
Co rozwiał się dość wcześnie.

Jedna modlitwa w twardej doli
Wprawia me usta w drżenie –
„Zostaw mi serce, choć tak boli,
A daj mi wyzwolenie.”

Gdy zegar każdą swą minutą
Rychły mój kres oddzwania –
Tylko chcę duszę mieć rozkutą
Z kajdan i moc wytrwania.


Wiersz Bogactwa lekce sobie ważę - Bronte Emily Jane