Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Pozdrowienie na Zielone Świątki!

[Monachium, 6 czerwca 1897] Niedziela Zielonych Świątek

Pozdrowienie na Zielone Świątki!

Nie przeto, że dziś dzwony dźwięczą

Świątecznym echem przez wsie i miasta,

Lecz że ta wiosna dla mnie będzie

Wiosną na wszystkie moje dni,

Pozdrawiam dziasiaj święto róż

I Tę, co mi je w darze wniosła

I bezdomnemu wędrowcowi

Wyjęła z dłoni kij pielgrzymi.

O Ty, Najlepsza,

Przed blaskiem Twej wielkości

Klęka w pokorze

Dusza moja cała.

Wybaw ją, Pani,

Zawróćz z ciemnych dróg,

I w miłosierdziu swym

Na wielki przykuj ją do siebie.

O Pani, pomyśl:

Rozkwita w Twoim maju,

Więc obdarz ją

Swą słodką niewolą.

*

Jeszczem nie odczuł żadnej wiosny,

Że tak przedziwnie może dźwięczeć świat:

Ten maj przenika każdą chwilę,

Każda godzina jego pieśnią tętni.

Wszystkie śpiewają aż po słońca zmierzch

Swe szczęście wielkie, szczęście ciche,

W tanecznych rytmach im oddzwania

Życzliwe echo długo w noc.


Wiersz Pozdrowienie na Zielone Świątki! - Rainer Maria Rilke