Polska poezja

Wiersze po polsku

Wiersz Pustelnik

Ja pustelnik ciszy
mamroczę w półśnie twoje imię
pusta klatka z której wyfrunął ptak
rosną kolce twojego milczenia i bolą

Zaciągam się do armii mroków
której rytmiczny krok wybija noc
ślepe światło gwiazd gaśnie
a pyłek księżyca spada na powiekę
która zwisa jak odcięta ręka

I skradają się halucynacje

Siostra śmierć przecieka
przez żyły do moich oczu

A u wezgłowia świtu staje zjawa
i otwiera usta

Widma są moimi
braćmi

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Pustelnik - Srokowski Stanisław