Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Ptaki

umilkły, gdy za moimi plecami
stawiali piramidy krochmalonych prześcieradeł,
w ciemnościach tliło się kadzidło.
Na ulicy, z domami o wysokich progach,
umarłych przykrywają białym płótnem –
wtedy potknęłam się po raz pierwszy.

Mumifikacja przy świetle lamp oliwnych
trwa, więc czekam na kolejne przyjście.
Zgodziłam się obmywać ciała i wlec za sobą mieszek
wypalonych kości.
Zmarli przyszli po zmierzchu, pachniało
macierzanką – potknęłam się po raz drugi.

Czuję, że się zrywam albo spadam
i jestem wszędzie.


Wiersz Ptaki - Brzoza-Birk Ewa
 »