Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Poezje Wybrane Artura Lundkvista

Noca kocham kogoś, kogo nigdy nie mogę odnaleźć w dzień.

Ma ona w oczach pożar, a we włosach burzę.

Nosi cienką suknię usianą kwiatami dzikiej róży.

Siedmioma wzgórzami otacza swoją dolinę.

Uśmiecha się zawsze do lustra, którego nikt inny nie widzi.

Jak kostka do gry-może ukazać jedno oko albo sześć. Jest żwirowym osypiskiem z bukietem maków na samym szczycie.

Jest Ledą, która brodzi po moczarach, szukając swego łabędzia.

Ma taras od stronymorza, na którym widzę ją wieczorami

W sukni z fosforycznego blasku fal,

Gdy zatopione żagle oddychają w głebinach.

Powiada:Nazywaj mnie Nocą, a wówczas znajdziesz korzeń dobra,

Które w dzień nazywa się złem.

Brnie po kolana w wodzie tam, gdzie odpływ nigdy się nie kończy.

To właśnie ją kocham nocą, lecz nigdy nie mogę odnaleźć w dzień.


Wiersz Poezje Wybrane Artura Lundkvista - Lundkvist Artur Nils
«