Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz “Nie gódź się nigdy…”Poezje wybrane A. Lundkvist



Nie gódź się nigdy z przymusem człowieczeństwa,

Z przymusem nadziei, z niewolą szczęścia.

Twoją jedyną prawdaą jest zwierzę, które rozszarpuje boga

W tajemniczo cichych głebinach czerniejącej krwi.

Jakże mógłbyś błogosławić skrytobójczy los,

Ciemność z sidłami, dołami i furiami

Przebranymi za żądze, gdzie tonąca zieloni gospoda

Jest tylko zarośniętym więzieniem przy zakręcie drogi!

Tak, Twoja wiara w morze, Twoja nadzieja na wiatr

Jest tylko trzepotem wróblich skrzydełek w żelaznej klatce.

Widzisz ich. jak skamienieli we własny posąg

I pod działaniem mechanizmu przymusu rozpadają się powoli w ruinę.

Różane gniazdo miłości kaleczy rękę do krwi.

Obnażają się wilcze zęby. Męźczyzna i kobieta-dwie połowy

Zwrócone ku sobie jak karciane figury:walka

Między ślepymi, którzy nie znaja własnej broni.

Widziałeś świetliste grzbiety koni

Biegnących stromizną zboczy w górę między falami drzew.

Lecz nawet zwierzęta ze swym bardziej wysotrzonym instynktem

Nie potrafia uniknąć pułapek, zastawionych w zieleni.

Człowiek pzegnał swoje zwierzę i wygasił

Żar swoich wewnętrznych obrazów. Bladzi mężowie

Ukradli dobro i przemienili je w zło:teraz

Podonosi sie zło, żeby pomścić tamtą wiarołomność!

Ukradli Chrystusa i wciągnęli w górę jego ramiona,

Rozprostowali jego gniewne dłonie, sfałszowali dramat,

Dali mu oczy z oliwek zamiast płomieni

I ukryli jego męskie ciało w białym grobie płaszcza.

Kto jeszcze pragnie pożreć serce lwa

Lub języczek słowika? Męstwo i miłe brzmienie

Są tylko jednym z przekleństw, przymusem

Z krwawymi korzeniami w ziemi zapomnianej przez ludzi i Boga.



1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz “Nie gódź się nigdy…”Poezje wybrane A. Lundkvist - Lundkvist Artur Nils
 »