Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Wzburzona medytacja

Burza wprawia skrzydła wiatraka w dziki ruch
w ciemnościach nocy, mieląc nicość. – Ty
czuwasz na mocy tych samych praw.
Brzuch rekina twoją słabą lampą.

Mętne wspomnienia opadają w morską toń
krzepną tam w obce posągi. – Kostur twój
zielony od głosów. Kto
się wyprawia na morze, wraca usztywniony.


Wiersz Wzburzona medytacja - Tomas Tranströmer
«