Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Nocą: nagłym dreszczem przejęty

Nocą, nagle,
widzę dreszczem przejęty – między twarzą a poduszką –
twarz złożonego do grobu przyjaciela:
jest – jak papier do pakowania (zawartość wyjęli):
jest – jak zagięcia… nie do zniesienia te ślady zniekształcone!… –
bez życia samo zmartwienie! – całe – jak z rzeczy –
coraz bardziej martwej… –
i ból do uchylenia – bez śladu – jedynie przez nowy ból:
jego nieżywą kolejność!… –
istnienie – jako działanie? – zgniatania – niby obliczonego!… –
„to wszystko” – jako pojęcie? – niczym opakowanie!…
– żeby szeleścić i ulegać deformacji…


Wiersz Nocą: nagłym dreszczem przejęty - Ajgi Gennadij