Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Desaparecido

MANU CHAO (ur. 1961)

Desaparecido

Me llaman el desaparecido
Que cuando llega ya se ha ido,
Volando vengo, volando voy,
Deprisa, deprisa a rumbo predido.
Cuando me buscan, nunca estoy,
Cuando me encuertran, yo no soy
El que está enfrente, porque ya
Me fui corriendo mas allá

Me dicen el desaparecido,
Fantasma que nunca está,
Me dicen el desagradecido,
Pero está no es la verdad.
Yo llevo en el cuerpo un dolor,
Que no me deja respirar,
Yo llevo en el cuerpo una condena,
Que siempre me echa a caminar.

Me llaman el desaparecido
Que cuando llega ya se ha ido,
Volando vengo, volando voy,
Deprisa, deprisa a rumbo predido.
Yo llevo en el cuerpo un motor,
Que nunca deja de rolar,
Yo llevo en el alma un camino,
Destinado a nunca llegar.

Me llaman el desaparecido
Cuando llega ya se ha ido,
Volando vengo, volando voy,
Deprisa, deprisa a rumbo predido,
Perdido en el siglo…
Siglo veinte…
Rumbo al veinti uno.

Zagubiony

Mówią o mnie zagubiony,
Co zna wszystkie świata strony,
W lot się pojawiam, znikam w lot,
Szybciutko, szybciutko w cień zasłony.
Ktoś puka – jakby kulą w płot,
Ktoś do mnie mówi – cisza, ot,
Nie odpowiada nikt, bo, cóż,
Mnie tam w ogóle nie ma już.

Mówią o mnie zagubiony,
Wyrzucony z gniazda ptak,
Mówią wynarodowiony,
Lecz to wcale nie jest tak.
Ogromny noszę w sobie ból,
Co dech zapiera, zwala z nóg,
Straszliwy ciąży na mnie wyrok,
Co mnie bez przerwy pcha za próg.

Mówią o mnie zagubiony,
Co zna wszystkie świata strony,
W lot się pojawiam, znikam w lot,
Szybciutko, szybciutko w cień zasłony.
Mechanizm taki w sobie mam,
Który mi naprzód każe gnać,
Mam trwale w duszy szlak wyryty,
Którego kresu ani znać.

Mówią o mnie zagubiony,
Co zna wszystkie świata strony,
W lot się pojawiam, znikam w lot,
Szybciutko, szybciutko w cień zasłony.

Przełożył Maciek Froński


Wiersz Desaparecido - Chao Manu
«