Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz „Podszepty chwili” – Posłowie

Jerzy Stanisław Fronczek – Posłowie do tomiku „Podszepty chwili”.

W obecnych czasach nastąpił powrót do poe­ Zji Wschodu. Zabiegani, zagonieni Europejczycy za­ Częli poszukiwać uniwersalnych wartości, którymi Są: spokój, wewnętrzne wyciszenie, pewien kosmicz­ Ny porządek.
Taką właśnie szansę powrotu do utraconych Wartości życia daje poezja, która przywędrowała Do nas z dalekiej Japonii i Chin.
Haiku to uchwycenie w trzech linijkach wier­ Sza naszej rzeczywistości, krótkiej chwili życia ska­ Zanej na zapomnienie. To także zaduma nad świa­tem, sobą i przemijaniem. Filozofia Zen nie daje Wiążącej odpowiedzi na podstawowe pytania. Stara się tylko, aby chwila, w której istniejemy, stała się dla nas obiektem zadumy, kontemplacji. Tak samo jak dawni mistrzowie sztuki Zen malujący jednym Pociągnięciem pędzla ptaka, kwiat, bądź rybę, tak Też współcześni poeci pochylają się nad wiecznością w obliczu zjawisk przyrody. A zjawiska te oddział Ywają na naszą psychikę zaskakując nas różnorod Nością form i gatunków. Na tym tle rozgrywa się Odwieczny dramat człowieka zmagającego się z lo­ Sem, dramat ludzkich nadziei, smutków i radości. Właśnie radość z przeżywanej chwili odnajdujemy W wierszach Mariusza Parlickiego z tomu „Podszep­ Ty chwili”, gdzie:

***
Marcowe słońce
Starczyło aby rozgrzać
Serce pierwiosnka

***
Wiekowe dęby
Podobnie jak ja mają
Zielono w głowie

Przeżywanie swojej młodości nastraja do świata Optymistycznie, nadaje mu sens i pozwala cieszyć się Życiem. Nieprzypadkowo tomik wierszy haiku roz­poczyna się utworami o wiośnie, aby potoczyć się Łagodną falą poezji poprzez wszystkie odcienie prze Mijającego lata:

***
Po parasolu
Spływają łzy rzęsiste
Requiem dla lata

I kontynuować swą podróż w jesiennym labiryncie liści rozrzuconych przez wiatr:

***
Upartym drzewom
Na próżno wiatr przywraca
Zrzucone liście

***
Staruszka jesień
Na żółtych kartkach pisze
Testament liści

Jak czas, który nie ma początku i końca, odmierza Niezmiennie rytm czterech pór roku, tak odwiecz­ Ne prawo natury każe naszemu Odyseuszowi po­ Wrócić do początku swojej podróży. Zima jest w niej Okresem pozornego spokoju, gdyż rozgrywa się W trakcie tej pory roku szereg małych dramatów ży­ Cia:

***
Nastała zima
Wiewiórka twardy orzech
Ma do zgryzienia

***
Nie czas na miłość
Amor wypuszcza strzały
Lodowych sopli

Zima i jesień to także czas refleksji, zastanowienie Się nad sobą i drugim człowiekiem czas na pogodę I łagodny smutek przemijania. Ale samotność w wier­ Szach Parlickiego zostaje zneutralizowana obecno­ Ścią drugiej osoby, często równie samotnej jak sam autor. Dlatego miłość stwarza szansę lepszego bycia We dwoje, a co za tym idzie – zasmakowania wszy­ Stkich uroków życia. Czasami jednak uroki te zo­ Stają przyćmione, gdyż człowiek jest istotą ułomną. Drobne niedogodności związane z tym faktem sta­ Nowią dla Parlickiego ciekawy temat do kolejnych Rozważań. Robi to w sposób dowcipny przekoma­ Rzając się ze swoją naturą i z naturą osoby mu naj­ Bliższej:

***
Drapieżne zwierzę
Nosi na swoich plecach
Łagodna pani

***
Usta kobiety
Całują pomarańczą
Mówią cytryną

Żart i groteska z jaką autor podchodzi do tego Problemu, po części usprawiedliwiają naszą ułomną Naturę. Tak więc bycie sobą manifestowane za po­ Mocą faktów, czasami niezbyt przyjemnych, za to w Pełni autentycznych, zbliża nas do siebie i sprawia, że jesteśmy bardziej świadomi i bardziej szczerzy:

***
Stary kawaler
Przez niedomyte okno
Zerka na miłość

Odwrotną stroną manifestacji życia jest śmierć – „złodziejka smutków” kończąca nasz krótki żywot Na tej ziemi, gdzie jesteśmy tylko „emigrantami Z raju”, którzy muszą „tak jak motyl odejść niepo­ Strzeżenie na wieczną łąkę”. Zatem wszystko co ist­nieje, istnieje tu i teraz, w naszej świadomości, oba­ Wach, lękach i radościach dnia powszedniego. Nie Urońmy więc ani jednej kropli z przecudnego pu­ Charu życia i pijmy z niego delektując się wszystki­ Mi urokami naszej codzienności. Takie przesłanie Przemawia do nas ustami poety. Przywołują je te Krótkie wiersze na chwałę życia, przyrody i sztuki.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz „Podszepty chwili” – Posłowie - Parlicki Mariusz