Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Octavio Paz – Dama Huastecka

Krąży nad brzegami, naga, zbawienna, świeżo wyszła
z kąpieli, nowo narodzona z nocy. W piersi jej żarzą
się klejnoty wydarte letniej porze. Zakrywa jej kobiecość
sucha trawa, niebieska, prawie czarna trawa,
co rośnie na krawędziach wulkanu. W brzuchu jej
orzeł rozwija swoje skrzydła, dwie wrogie zaślubiają
się bandery, wypoczywa woda. Przybywa z daleka,
z krainy wilgoci. Niewielu ją widziało. Powiem jej
tajemnicę: za dnia jest kamieniem na skraju drogi;
nocą jest rzeką płynącą u boku mężczyzny.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Octavio Paz – Dama Huastecka - Paz Octavio