Wiersz Mądrym

Bohater jest jak wiatr kruszący mury,

To on straszliwy odpór wrogom dał,

Ale sam poległ – jak meteor, który

Tnąc niebo, spala się na miał.

A tchórz wciąż żyje. Śni zemstę i właśnie

W ukryciu ostrzy śmiercionośną stal.

O, tak – jest mądry! Lecz serce w nim gaśnie:

Jak pod suszonym gnojem żar.

­Przełożył Maciej Froński

Wiersz Mądrym