Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Bliżej smutku, daleki

Bliżej smutku, daleki już jestem od złości,
Od nadziei, co krzepi, od żądzy, co burzy,
Współczucie Twe mi obce, Twa dobroć mnie nuży:
Dwa okruchy łaskawe ze stołu miłości.

Patrzę w jutro bez gniewu, w dzień przeszły w zadumie,
Dzisiaj spojrzałem w miłość i zabiłem trwogę,
I odtąd w głębię serca wpatrywać sie mogę –
Twego, co kochać nie chce, mego, co nie umie.


Wiersz Bliżej smutku, daleki - Jerzy Liebert