Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Smutne wyznanie

Smutne wyznanie

Najczystsze światło jest gdy świta

I przecież przyjdzie ta chwila

W oddali zginie ci mój obraz

I pod powieką twoją zwiędnie nawet

Gdyż moje serce skrzydeł nie ma prawie

I na paluszkach stąpa całe mile

Wieczorem kiedyś do ciebie zawita

I moje pismo na kopercie poznasz

A wtedy powiesz że się czegoś wstydzisz

Mrok najpiękniejszy zawsze jest gdy zmierzcha

I nagle będziesz stara wynędzniała

Lecz potem słowo sprawi że łzy pierzchną

To widokówka co mnie już nie widzi

I uczujesz że miłość została

Tłum. T. M. Larczyński

Smutné vyznání

Nejčistší světlo je když svítá
a přece příjde chvíle ta
můj obraz ztratí se ti někde v dálce
a nebude už ani ve tvých víčkách

Protože moje srdce nelétá
a umí chodit jenom po špičkách
jedenkrát večer k tobě přicupitá
a poznáš moje písmo na obálce

Tu řekneš si že čehosi je škoda
tma nejkrásnější že je když se stmívá
a budeš náhle stařičká a sešlá

Pak budeš plakat až ti slovo podá
můj pohled který už se nepodívá
a ucítíš že láska neodešla


Wiersz Smutne wyznanie - Jiří Orten
«