Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz VII

Idzie na pola, idzie na bory

Na łąki i na sady,

Na siwe wody, na śnieżne góry,

Na miesiąc idzie blady,

Idzie w niezmierną otchłań wszechświata,

Skąd blask dróg mlecznych prószy,

Idzie błękitna, cicha, skrzydlata

Muzyka mojej duszy.


Wiersz VII - Kazimierz Przerwa-Tetmajer
 »