Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Semper eadem

XL
Semper eadem

„Skąd pochodzi – pytałaś – smutek, co przysłania
Duszę, jak gorzka fala przez morze nagnana?”
– Skoro się dokonało w sercu winobrania,
Życie staje się męką. Prawda nazbyt znana.

Smutek to dziwnie prosty, codzienny, odwieczny,
Tak jak twój śmiech radosny. Więc ty radość chwytaj,
Ma piękna – ciekawości twej szkoda serdecznej;
I choć twój głos brzmi słodko – na litość, nie pytaj!

Nie mąć radości życia, niewiedzą skrzydlata,
Roześmiana jak dziecko! Silniej niźli Życie
Nieraz nas subtelnymi więzy Śmierć oplata.

Pozwól, niech się me serce pogrąży w złudzeniu:
W twych oczach mi się widzi dawnych snów odbicie
Gdy świadomość w kojącym rzęs twych drzemie cieniu!

Tłum. Bohdan Wydżga

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Semper eadem - Charles Baudelaire