Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Pod Rysami

Ciemno. W powietrzu wilgoć. W Rysach potok huczy
staw uderza o brzegi, bulgota i pluszcze;
wiatr błądzi przez nadwodne, puste, głuche puszcze
i gwiżdżąc po upłazach i turniach się włóczy.

W ciemni blask czasem zalśni metaliczny, kruczy
na wodzie, którą lekki wiatr marszczy i muszcze;
zaczernią się na brzegu kosodrzewu kuszcze
lub skała się w cień blady, posępny obłóczy.

Ciemno – – wtem gdzieś w przepastnej nieprzejrzanej dali
zabłysło – – czy to spadła na brzegi odmętu
gwiazda o promienistym blasku dyjamentu?

Już błysła druga, trzecia, już dziesięć się pali – –
rzekłbyś, że się gwiazdami podnóże gór złoci – –
a księżyc wyszedł mgławo w powietrznej wilgoci.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Pod Rysami - Kazimierz Przerwa-Tetmajer
 »