Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Kiedy w rajskim dziwnym śnie

Kiedy w rajskim dziwnym śnie,
kołysany szeptem tulipanów,
w mgły srebrzyste przyoblokłem Cię
na dalekiej wyspie Oceanów
(w dziwnym rajskim śnie) –
szafirową w ogniach różę
wydałem z mego łona
i łzy szczęścia w gwiazd wichurze
przetopiłem w blask Oriona –
ach, ujrzałem Cię:
przeze mnie wyśnioną,
przeze mnie na wiek potępioną.

Bóg mściwy wyrwał ten mój serca kwiat
i wśród jaskiń księżyca pustyni
duchy wężów się wzniosły w las pinii –
a ze skał niebosiężnych, gdzie był chram,
patrzył na mnie fosforyczny zimny gad –
ze skał, gdzie się tuli śmierć do bram.


Wiersz Kiedy w rajskim dziwnym śnie - Tadeusz Miciński