Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Malowidła w Pałacu Zimowym – na tle autentycznego wydarzenia

Stary świecie, ani żywi ani martwi,
ani nawet pułki twoje w gali świetnej
malowane i twe szable malowane
nie ocalą cię od zguby ostatecznej.
Więc zapadaj się jak w topiel w głąb zwierciadła,
jazdo mordu, jazdo głodu, pańska jazdo,
z każdą chwilą podobniejsza do widziadła,
kawalerio kapitału, na dno, na dno.


Wiersz Malowidła w Pałacu Zimowym – na tle autentycznego wydarzenia - Wisława Szymborska
«