Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Szedł Pan Bóg próbować ludzi w miłości

Szedł Pan Bóg próbować ludzi w miłości,
Jako żebrak przechodził polaną.
Stary dziad na pniaku, wśród zarośli,
Mamlał w dziąsłach czerstwą bułkę maślaną.

I popatrzał dziad w stronę powsinogi,
O żelazny wspartego kijaszek,
I pomyślał: „Spójrz, jaki ubogi
Toż on z głodu się chwieje, biedaczek”.

Podszedł Pan Bóg, tając żal i udrękę:
Snadź, powiada, nie rozbudzę serc z kamienia…
I rzekł starzec, wyciągając doń rękę:
„Naści, pożuj… trzeba ci pokrzepienia”.

Przekład. Z. Dmitroca


Wiersz Szedł Pan Bóg próbować ludzi w miłości - Sergiusz Jesienin