Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz O wielkim kochaniu

Anula! Ty mi dałaś w twarz,
moja córko…
Miałaś rację i po śmierci ją masz,
córko-bzdurko.

Ja od roku wierszy nie umiem pisać,
bo ty nie żyjesz…
Upiory jakieś mam na rękach kołysać
w bzdurach po szyję?

To nie bzdury, nie bzdury, Aniu,
ja jednak jestem poetą,
chciałbym wiersz napisać o wielkim kochaniu…
nie to!


Wiersz O wielkim kochaniu - Władysław Broniewski