Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Mój cień jest kobietą

Mój cień jest kobietą

Odkryłam to na ścianie

On się uśmiechał falistością linii

I ptak bioder o zwiniętych skrzydłach

Na gałęzi uśmiechu śpiewał

Drzewo kwitnące

Obwieszone zielonymi papugami

Poprzez skrzydła

Pomarańcza złota dojrzałość

Słońce na kroplach połyska

W deszczu

Proste i nagie drzewo

Moje usta uchylone piersi

Wschodzący księżyc rzęs zamigotał

I zgasł

Gdy zdmuchnąłeś zapałki płomień

I oparłeś na ramionach moich dłonie

Mój cień był kobietą

Nim zniknął


Wiersz Mój cień jest kobietą - Halina Poświatowska