Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Do Grzegorza

I na lądzie, i na morzu,
Wszędzie bieda, mój Grzegorzu.

Młodość miłą zowią wiosną,
Żywość, wdzięki są w tej porze,
I przy kwiatach kolce rosną,
Trudno brykać przy dozorze.

Więc wiek męski szczęściu zdolny,

Ale żona, ale dzieci,

Zakręt domowy i rolny

Od sług, od sąsiad, od kmieci.

Starość za tym idzie sporzej,
Trzeba innym być przykładem,
Więc w tej porze jeszcze gorzej,
Smutny honor zostać dziadem.

I na lądzie, i na morzu,
Wszędzie bieda, mój Grzegorzu.

Wiersz Do Grzegorza - Ignacy Krasicki