Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Księżyc

Akacja na ruchliwych palcach liści liczy,

ilu ludzi przeżyła. Okna błyszczą złotem.

Na klombie krążą wkoło psy, cienie i strachy,

ku zabawie trzech w oknie liliowych obliczy.

W obłokach stara kwarta z wyszczerbionej blachy

leje światło słoneczne, zmieszane z blekotem.


Wiersz Księżyc - Pawlikowska-Jasnorzewska Maria
«