Polska poezja

Wiersze po polsku

Wiersz U stóp Wawelu

U stóp Wawelu… U stóp Wawelu miał ojciec pracownię,
Wielką izbę białą wysklepioną,
Żyjącą figur zmarłych wielkich tłumem;
Tam chłopiec mały chodziłem, co czułem,
To później w kształty mej sztuki zakułem.
Uczuciem wtedy tylko, nie rozumem,
Obejmowałem zarys gliną ulepioną
Wyrastający przede mną w olbrzymy:
W drzewie lipowym rzezane posągi.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)

Wiersz U stóp Wawelu - Stanisław Wyspiański