Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Poeta

Ani na dźwięk dublonów złotych, ani piastrów
Żadna się struna lutni mej nie zakolebie:
I raczej ze świątynnych podcienia pilastrów
Będę wyciągał rękę, przechodniu, do ciebie,
Niż miałbym się dopuścić zdrady Gwiazd na niebie.

z francuskiego przetłumaczył Stanisław
Pieńkowski


Wiersz Poeta - Korab-Brzozowski Wincenty
« 
 »