Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Znamię

Usta
były całością,
rozpołowiły się.

Nieruchomy, na rynku,
z kartką w dłoni.

Przychodzę na świat
po nocy.

Brat wilk,
siostry z jeziora
przysyłają mi mgłę pod gardło.


Wiersz Znamię - Marcin Świetlicki