Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Jesień

Cicho po urwisku jałowcem schodziła
Czesząc grzywę jesień – rudawa kobyła.

Ponad brzegu rzeki skłębione poszycie
Rozbrzmiewa jej podków granatowe bicie.

Wiatr-zakonnik, idąc zalęknionym krokiem,
Miętosi listowie za drogi wyskokiem.

I całuje krzak jarzębiny rozchwiany –
Niewidzialnego Chrysta purpurowe rany.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Jesień - Sergiusz Jesienin