Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Magiczne blaski i fantasmagorie

Magiczne blaski i fantasmagorie,
Które w mej duszy palą się od Wschodu,
Tak szarzejące, kiedy mętne norie
Zawsze długim żalem, bez powodu!…

I zdaje mi się, że w zimnej fontannie
Jestem posągiem i tulę w uścisku
Boginię białą – a płacz, bezustannie
Na nas błękitny pada wodotrysku…

I nigdy dość łez, byśmy oboje
Mogli na zawsze zniknąć wśród ich toni!…
I wiecznie z wzrostem fal nowych łez zdroje
Płyną podlewać krwawy gaj Ironii…

(Węglem smutku i zgryzoty – IV)


Wiersz Magiczne blaski i fantasmagorie - Korab-Brzozowski Wincenty
«