Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Ejże, Rusi

Ejże, Rusi, miła ziemio,
Chaty – z ikon święci w ryzach…
Nie ma końca twym przestrzeniom,
Tylko siność oczy wsysa.

Jak nabożny pielgrzym z drogi,
Biegnę wzrokiem w twoje pola,
Gdzie u wrótni chat ubogich
Dźwięczy upał na topolach.

Pachnie miodem i jabłkami
W cerkwiach twój łagodny Chrystus.
Huczą, rwą za opłotkami
Tańce w skrach wesołych świstów.

Puszczę się po ścieżce dzikiej
Na swobodną wstęgę lechy,
Aż dzwoniące jak kolczyki
Znajdą mnie dziewczęce śmiechy.

Niech zawoła nawet z nieba
Rota świętych: “Chodź do raju!”
Krzyknę: “Nigdzie mi nie trzeba,
Wolę żyć w rodzinnym kraju.”

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Wiersz Ejże, Rusi - Sergiusz Jesienin