Polska poezja

Wiersze po polsku


Wiersz Posąg Hermesa

Rzeźbiarz Hermesa posąg wykuł marmurowy,
w dłoń dał mu opleciony wężem posoch biały,
zaś do stóp mu przywiązał skrzydlate sandały
i dał mu uśmiech boski. W alei mirtowej

postawiono go na tle groty porfirowej,
skąd się roże i laury ku niemu zwieszały;
i bóg, Argos pogromca, pełen świętej chwały,
zdał się śnić pod rożami i laurem u głowy.

A co noc się mirtowe gałęzie rozchylą
z lekkim, cichym szelestem i pomiędzy róże
przegląda twarz – Olimpu bogom ukradziona…

Spośród gęstwiny stopą wybiega motylą
dziewczyna – i objąwszy pierś boga w ramiona,
wrzące pragnienie gasi na zimnym marmurze.

Wiersz Posąg Hermesa - Kazimierz Przerwa-Tetmajer